آسیا 2019

با شروع بازی های آسیایی، علی رغم تمام احترام ها و تعارف ها، جز به اول شدن به چیز دیگری فکر نمی کردیم، سال ها بود اطلاعات فدراسیون جهانی فوتبال تیم کشور ما را اول آسیا معرفی می کرد!

وقتی حذف شدیم و گزارش گر گفت “ما بر می گردیم خانه”، شاید فرصتی شد که به پشت سر خودمان نگاهی بیاندازیم و به وارسی فرق بین ما با ژاپن بپردازیم. فرق های در اقتصاد، مدیریت، فرهنگ، باور و بسیاری از چیزهای است که از آن ها “ژاپن” ساخته و از ما “ما”!

اقتصاد پیشرو دنیا همانند روزهای اوج خود در دهه های 80 و 90 میلادی نیست، اما هنوز جزء اقتصادهای اول دنیاست و این مهم ارتباط شگفت انگیزی با موفقیت های ورزشی دارد.

کی روش بعد از چند جمله  احساسی از تیم و ملت ایران، خداحافظی کرد .

اینکه برای جایگزین چه برنامه ای داریم، متوجه متخصصین است، ولی می تواند تفاوت های ما با ژاپنی ها را نشان دهد.

می توانیم در عین اقتصاد اول دنیا نبودن، تصمیم های درستی بگیریم و نشان دهیم اگر چه فرق های بسیاری داریم اما می توانیم تصمیمات فاخری هم بگیریم.

از فردا باید برای امیدها تلاش کنیم، نه احساسی بلکه با اندیشه و با حوصله، با دید ملتی که از ضعف و قوت خود با خبر است و برای لحظه لحظه و گوشه گوشه ی فعالیت خود برنامه ریزی می کند.

تیم ملی ایران در زمان کی روش، شعر نو نیمایی بود! نگاه حرفه ای و بی اغماض نیاز این روزهای ماست!

بال دین و مذهب ما پویا و زنده آماده ی شکافتن آسمان هاست، تنها منتظر بال تلاش و صداقت و اندیشه گری ماست تا دنیا شاهد پرواز پر شکوه ما نه در ورزش که در تمام عرصه ها باشد.